Zo ontstond MPP
Stichting MPowering People (MPP) is in 2003 opgericht door Dorien van Schie: “In juni 2003 was ik op reis in Nicaragua. De uitzichtloosheid van de armoede die ik tegen kwam in de straten van Leon raakte me diep. Binnen een paar dagen had ik al een sliert straatkinderen achter me aan, waar ik elke avond een taco mee at. Ik realiseerde me dat ik de kinderen daarmee niet echt verder hielp, omdat ik al snel weer naar huis moest. Maar als echte idealist kon ik ze ook niet aan hun lot overlaten.
Samen
Samen met een groep Nicaraguanen ben ik op zoek gegaan naar een structurele manier om de alleralleramste kinderen daar te helpen. Nadat we meerdere NGO’s en projecten bezocht hadden, besloot ik om zelf zes straatkinderen te ondersteunen met een schoolopleiding. Voor mij waren de kosten een peulenschil en zo konden zij tenminste over een paar jaar zelf hun taco betalen. Mijn Nicaraguaanse vrienden zorgden dat de kinderen ook echt naar school gingen, controleerden hun rapporten en hielpen hen met huiswerk.
Januari 2004
Daarna ging het snel. 2 en 3 januari vergaderden we twee volle dagen op het strand. Vanaf dat moment was mijn team in Nicaragua een feit. Januari 2004 zijn we gestart met educatieprogramma’s in 9 sloppenwijken. Van familie en vrienden kregen we voldoende steun om dat jaar 60 kinderen naar school te laten gaan.
Meer dan school alleen
De jaren daarna hebben we met zijn allen hard gewerkt en inmiddels is onze kinderschare in 2007 al uitgebreid tot 160. We zijn druk bezig om ons educatieprogramma verder uit te diepen. Want dat bleek in de praktijk van alledag bittere noodzaak. Met alleen schriften en pennen en een schoolopleiding redden de meeste kinderen het niet. Opgroeien is al niet makkelijk, maar in een krottenwijk loopt je zelfvertrouwen al snel een flinke knauw op. Zeker als mishandeling, alchoholisme, drugsmisbruik en sexueel misbruik deel uitmaken van je dagelijks leven.
Intensief
Daarom helpen we de kinderen zich weerbaar te maken. Leren we ze creatief denken en werken we met hen aan zelfvertrouwen. Dat doen we via naschoolse opvang, sport en theaterprojecten. En via intensieve huisbezoeken bouwen we een vertrouwensband op met onze kinderen. Natuurlijk betrekken we daar ook de ouders en gemeenschap actief bij. Want de ouders zijn en blijven primair verantwoordelijk voor de ontwikkeling van hun kinderen. Je kunt je voorstellen hoe intensief dit werk is. Maar wij vinden elk van onze kinderen deze inspanning meer dan waard. Net als elk ander kind op deze wereld trouwens.”